బడి & రోజువారీ జీవితం
క్యాన్సర్ చికిత్స సమయంలో మీ బిడ్డ స్నేహాలు, సామాజిక జీవితం — అనుబంధం నిలుపుకోవడం ముఖ్యం
క్యాన్సర్ చికిత్స మొదలైతే మీ బిడ్డ రోజువారీ జీవితం మొత్తం మారిపోతుంది — స్నేహితులతో కలిసే తీరు కూడా. చికిత్స సమయంలో ఒంటరితనం నిజమైన సమస్య; అది బిడ్డ మానసిక ఆరోగ్యంపై చూపే ప్రభావాన్ని పిల్లల క్యాన్సర్ నిపుణులు బాగా గుర్తించారు. శుభవార్త ఏమిటంటే, క్యాన్సర్ చికిత్స సమయంలో పిల్లల స్నేహాలు నిలబడేలా మీరు చురుకుగా కాపాడవచ్చు — చికిత్సలోని కష్టమైన దశల్లో కూడా. ఎలాగో ఈ గైడ్ వయసుల వారీగా, సరళమైన మాటల్లో వివరిస్తుంది.
ఈ పేజీలో
- ఈ గైడ్లో మీకు ఏం దొరుకుతుంది?
- క్యాన్సర్ చికిత్స సమయంలో పిల్లలు ఎందుకు ఒంటరైపోతారు? దీన్ని ఎందుకు పట్టించుకోవాలి?
- క్యాన్సర్ చికిత్స సమయంలో మీ బిడ్డ స్నేహాలను ఎలా కాపాడాలి?
- వేర్వేరు వయసుల పిల్లలు చికిత్స సమయంలో స్నేహితులకు దగ్గరగా ఉండేలా ఎలా సాయం చేయాలి?
- మీ బిడ్డ స్నేహితులకు, వాళ్ల తల్లిదండ్రులకు ఏం చెప్పాలి?
- చికిత్స సమయంలో బిడ్డ స్నేహాలు, సామాజిక జీవితం గురించి తరచూ అడిగే ప్రశ్నలు
ముందుగా తెలుసుకోండి
ఈ గైడ్లో మీకు ఏం దొరుకుతుంది?
చికిత్స ఎంత కష్టంగా ఉన్నా, మీ బిడ్డ ప్రపంచం పూర్తిగా ఆగిపోవాల్సిన అవసరం లేదు. ఈ పేజీ ఈ నాలుగు విషయాల్లో మీకు తోడుగా ఉంటుంది.
- స్నేహాలు కూడా సంరక్షణలో భాగమే. స్నేహితులతో అనుబంధం నిలుపుకోవడాన్ని CION బిడ్డ సంపూర్ణ క్యాన్సర్ సంరక్షణలో ఒక భాగంగా గుర్తిస్తుంది.
- వయసుకు తగ్గ సూచనలు. చిన్న పిల్లల నుంచి టీనేజ్ పిల్లల వరకు — ఏ వయసులో ఏది పనిచేస్తుందో విడివిడిగా వివరించాం.
- సైకో-ఆంకాలజీ తోడ్పాటు. క్యాన్సర్ ఎదుర్కొంటున్నవారి మానసిక, భావోద్వేగ అవసరాలను చూసే కౌన్సెలింగ్ (సైకో-ఆంకాలజీ) CION వివిధ విభాగాల నిపుణుల బృందం అందించే సంరక్షణలో భాగం.
- బడికి, స్నేహితులకు ఏం చెప్పాలి. టీచర్తో, తోటి పిల్లల తల్లిదండ్రులతో ఎలా మాట్లాడాలో ఆచరణాత్మక సూచనలు, చెప్పాల్సిన మాటలు.
సమస్యను అర్థం చేసుకుందాం
క్యాన్సర్ చికిత్స సమయంలో పిల్లలు ఎందుకు ఒంటరైపోతారు? దీన్ని ఎందుకు పట్టించుకోవాలి?
బిడ్డకు క్యాన్సర్ అని తెలిసిన వెంటనే అందరి దృష్టీ చికిత్స మీదే ఉంటుంది — అది సరైనదే: ఏ హాస్పిటల్, ఏ డాక్టర్లు, ఏ చికిత్స ప్రణాళిక. ఆ సమయంలో స్నేహాలు, ఆటపాటల గురించి తర్వాత ఆలోచించుకోవచ్చులే అనిపించవచ్చు. కానీ చికిత్స జరుగుతున్నంత మాత్రాన పిల్లల మానసిక, సామాజిక ఎదుగుదల ఆగిపోదు. ఈ సమయంలో ఎదురయ్యే ఒంటరితనం, చివరి కీమో సైకిల్ ముగిసిన తర్వాత కూడా చాలా కాలం మనసులో గుర్తులు మిగిల్చే అవకాశం ఉంది.
పిల్లలు ఒంటరైపోవడానికి కారణాలు ఏమిటి
చికిత్స సమయంలో పిల్లలు స్నేహితులకు దూరమవడానికి ఒకటి కాదు, చాలా కారణాలు కలిసి పనిచేస్తాయి.
- ఇన్ఫెక్షన్ ప్రమాదం — ఇది అన్నిటికంటే ముందుండే కారణం. చికిత్సలోని కొన్ని దశల్లో బిడ్డ రోగనిరోధక శక్తి బాగా తగ్గిపోతుంది. అలాంటప్పుడు చూడటానికి వచ్చిన స్నేహితుడి నుంచి అంటుకున్న మామూలు జలుబు కూడా తీవ్రమై, బిడ్డను హాస్పిటల్లో చేర్చాల్సిన పరిస్థితి రావచ్చు. అందుకే చాలా మంది తల్లిదండ్రులు ఇతరులను కలవడం తగ్గిస్తారు — అది సరైన నిర్ణయమే.
- అలసట — తీవ్రమైన చికిత్స వల్ల, ఆ వయసు స్నేహాలకు ఆధారమైన ఆటలకు, పనులకు కావాల్సిన శక్తి బిడ్డకు ఉండదు.
- రూపంలో మార్పులు — జుట్టు రాలడం, బరువులో మార్పులు, శరీరంపై సెంట్రల్ లైన్ లేదా పోర్ట్ కనిపించడం వల్ల అందరి చూపు తన మీదే ఉంటుందని, అన్నిటికీ వివరణ ఇవ్వాల్సి వస్తుందని పిల్లలు స్నేహితులను కలవడానికి వెనకాడవచ్చు.
- బడికి దూరం కావడం — చాలా వరకు పిల్లల స్నేహాలు రోజూ బడిలో కలవడం మీదే నిలబడతాయి. బడికి వెళ్లలేకపోతే ఆ రోజువారీ అనుబంధం తెగిపోతుంది.
"సామాజిక దుఃఖం" — ఇది మీ తప్పు కాదు
ఫలితంగా, చికిత్సలోని శారీరక కష్టాలతో పాటు చాలా మంది పిల్లలు ఒక రకమైన సామాజిక దుఃఖాన్ని కూడా అనుభవిస్తారు. స్నేహితులకు దూరమైనట్టు భావించే పిల్లల్లో ఆందోళన ఎక్కువగా ఉంటుందని, నిద్ర పట్టడం కష్టమవుతుందని, చికిత్స ముగిశాక మానసికంగా కోలుకోవడం కూడా కష్టమవుతుందని తరచుగా కనిపిస్తుంది. ఇది తల్లిదండ్రులుగా మీ వైఫల్యం కాదు. పిల్లల క్యాన్సర్ వైద్యంలో (పీడియాట్రిక్ ఆంకాలజీ) ఇది అందరూ గుర్తించిన సవాలు — దీన్ని చురుకుగా ఎదుర్కోవచ్చు.
శుభవార్త: చిన్న అడుగులే చాలు
చికిత్స సమయంలో స్నేహాలు నిలుపుకోవడానికి ఉద్దేశపూర్వకంగా వేసే చిన్న చిన్న అడుగులు కూడా పెద్ద తేడా తెస్తాయి. మీ బిడ్డకు చురుకైన సామాజిక జీవితం ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. హాస్పిటల్ బయటి ప్రపంచం తనను గుర్తుంచుకుందని, తనను కలుపుకుంటోందని, మర్చిపోలేదని మీ బిడ్డకు అనిపిస్తే చాలు.
ఇన్ఫెక్షన్ జాగ్రత్త గురించి ఒక మాట: ఈ పేజీలోని ప్రతి సూచననూ మీ బిడ్డకు ప్రస్తుతం ఉన్న ఇన్ఫెక్షన్ ప్రమాదంతో పోల్చి చూసుకోండి. ఎవరైనా నేరుగా వచ్చి కలవడాన్ని ఏర్పాటు చేసే ముందు, ప్రతిసారీ మీ బిడ్డ ఆంకాలజీ బృందాన్ని అడగండి — ముఖ్యంగా చికిత్స సైకిల్ తర్వాతి రోజుల్లో, రోగనిరోధక శక్తి అతి తక్కువగా ఉండే సమయంలో.ఇది మీకు వర్తిస్తుందో లేదో తెలియడం లేదా?
ఆంకాలజిస్ట్ను అడగండిపిల్లల క్యాన్సర్లో మానసిక-సామాజిక సంరక్షణ మార్గదర్శకాల ప్రకారం, బిడ్డను మళ్లీ స్నేహితుల్లో, బడిలో కలిపే ప్రణాళిక చికిత్స ముగిశాక కాదు — నిర్ధారణ అయిన సమయం నుంచే మొదలవ్వాలి. చికిత్స సమయంలో అతి తక్కువ శ్రమతో అయినా స్నేహాలు నిలుపుకున్న పిల్లలు, చికిత్స పూర్తయ్యాక బడికి, తోటి పిల్లల్లోకి సాధారణంగా సులభంగా తిరిగి కలిసిపోతారు. భావోద్వేగ, సామాజిక ఆరోగ్యాన్ని బిడ్డ మొత్తం కోలుకోవడం నుంచి వేరు చేయలేం — అందుకే CION వివిధ విభాగాల నిపుణుల బృందంలో సైకో-ఆంకాలజీ తోడ్పాటు కూడా ఉంది.
మీరు చేయగలిగేవి
క్యాన్సర్ చికిత్స సమయంలో మీ బిడ్డ స్నేహాలను ఎలా కాపాడాలి?
చికిత్స షెడ్యూళ్లు, హాస్పిటల్ అపాయింట్మెంట్లతో ఇప్పటికే అలసిపోయిన కుటుంబం కూడా చేయగలిగేలా ఈ అడుగులను రూపొందించాం. వీటిలో దేనికీ మీ బిడ్డ ఎక్కువ శక్తి ఖర్చు పెట్టాల్సిన అవసరం లేదు — చాలా వాటిని మీరు, బడి, లేదా చికిత్స బృందం మొదలుపెట్టవచ్చు.
-
బడికి చెప్పండి — తరగతిలో పిల్లలకు ఏం చెప్పాలో కలిసి నిర్ణయించండి
వివరాలు మీరు గోప్యంగా ఉంచుకున్నా సరే, క్లాస్ టీచర్కు లేదా స్కూల్ కౌన్సెలర్కు ఏం జరుగుతోందో తెలియాలి. తోటి విద్యార్థులకు చిన్న, ఆప్యాయమైన వివరణ ఇవ్వాలి — అది తల్లిదండ్రులు కాకుండా టీచర్ చెబితే మంచిది. దీని వల్ల మీ బిడ్డ బడికి రాకపోవడం సహజమైన విషయంగా అనిపిస్తుంది; మీ బిడ్డ తిరిగి వచ్చినప్పుడు స్నేహితులు ఎలా ప్రవర్తించాలో కూడా దారి చూపుతుంది. మీ బిడ్డ హాస్పిటల్లో చికిత్స తీసుకుంటోందని, మళ్లీ బడికి వస్తుందని, ఒక కార్డు గానీ వాయిస్ నోట్ గానీ పంపడం తమ ప్రేమను చూపించే చక్కని మార్గమని పిల్లలకు చెప్పమని టీచర్ను అడగండి. ఎలా సాయం చేయాలో స్పష్టంగా చెబితే పిల్లలు బాగా స్పందిస్తారు. టీచర్లతో, తోటి విద్యార్థులతో ఎలా మాట్లాడాలో వివరంగా: బిడ్డ క్యాన్సర్ గురించి టీచర్లకు, తోటి విద్యార్థులకు ఎలా చెప్పాలి.
-
మీ బిడ్డకు అత్యంత దగ్గరైన ఒకరిద్దరు "ఆధార" స్నేహితులను గుర్తించండి
చికిత్స సమయంలో ప్రతి స్నేహాన్నీ నిలుపుకోవాలని ప్రయత్నించడం అలసటను పెంచుతుంది; చాలాసార్లు అనుకున్న ఫలితమూ ఇవ్వదు. బదులుగా, మీ బిడ్డకు ఎక్కువ ఇష్టమైన ఒకరిద్దరు స్నేహితులను గుర్తించడంలో సాయం చేయండి, ఆ స్నేహాల మీదే ప్రత్యేకంగా శ్రద్ధ పెట్టండి. చిన్న వీడియో కాల్స్, కలిసి ఆడే ఆన్లైన్ ఆటలు, నవ్వించే వాయిస్ మెసేజ్లు ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం — ఇలాంటి చిన్న, తక్కువ శక్తి అవసరమైన పలకరింపులు, ఎప్పుడో ఒకసారి జరిగే పెద్ద కలయికల కంటే చాలా బాగా ఈ బంధాలను నిలబెడతాయి. ఒక ప్రత్యేక స్నేహితుడు తనను మర్చిపోలేదని మీ బిడ్డకు తెలిస్తే, మనసులో ఉన్న ఒంటరి భావన చాలా వరకు తగ్గుతుంది.
-
స్నేహితులతోనే కాదు — వాళ్ల తల్లిదండ్రులతోనూ మాట్లాడండి
పిల్లలు పెద్దలను చూసే ఎలా ప్రవర్తించాలో నేర్చుకుంటారు. స్నేహితుడి తల్లిదండ్రులకే ఏం చేయాలో తెలియకపోతే — ఏదైనా తప్పుగా మాట్లాడతామేమో అని భయపడుతూ, రావచ్చో లేదో తెలియక — ఆ స్నేహితుడు కూడా దూరం జరుగుతాడు. అది పట్టించుకోక కాదు, ఏం చేయాలో తెలియని ఇబ్బంది వల్ల. ఏం జరుగుతోంది, ఏది సురక్షితం, ఎలాంటి పలకరింపు మీకు సంతోషం — ఇవి స్పష్టంగా చెబుతూ ఆ తల్లిదండ్రులకు నేరుగా ఒక మెసేజ్ పంపితే ఆ అయోమయం తొలగిపోతుంది. మీ కుటుంబానికి సాయం చేయడానికి స్పష్టమైన, ఆచరణాత్మకమైన దారి చూపిస్తే చాలా మంది తల్లిదండ్రులు ఊపిరి పీల్చుకుంటారు. వాళ్లకు సరిగ్గా ఏం చెప్పాలో ఈ పేజీ చివరి విభాగంలో వివరించాం.
-
శక్తి లేని రోజుల్లో టెక్నాలజీతో దగ్గరవ్వండి
మీ బిడ్డ ఎవరినీ నేరుగా కలవలేనంత అలసటగా లేదా అనారోగ్యంగా ఉన్న రోజుల్లో, తక్కువ శ్రమతో జరిగే డిజిటల్ పలకరింపులు స్నేహాలను సజీవంగా ఉంచుతాయి. ఒక వాయిస్ నోట్ పంపడానికి లేదా వినడానికి 30 సెకన్లు చాలు. స్నేహితుడి పెంపుడు జంతువు చేసే అల్లరి చిన్న వీడియో, ఇద్దరూ కలిసి వినే పాటల జాబితా (ప్లేలిస్ట్), రెండు నిమిషాల పలకరింపు కాల్ — వీటిలో దేనికీ మీ బిడ్డ బాగున్నట్టు కనిపించాల్సిన, బాగున్నట్టు నటించాల్సిన అవసరం లేదు. అలసటగా ఉన్నప్పుడు జవాబు ఇవ్వకపోయినా ఫర్వాలేదని ముందే మీ బిడ్డతో మాట్లాడి ఒప్పుకోండి — అప్పుడు కష్టమైన రోజుల్లో బిడ్డ మీద ఎలాంటి సామాజిక ఒత్తిడీ ఉండదు.
-
చికిత్స ముగియక ముందే బడికి తిరిగి వెళ్లడాన్ని ప్లాన్ చేయండి
చాలా కాలం దూరంగా ఉన్నాక మళ్లీ బడికి వెళ్లడం — ముఖ్యంగా మీ బిడ్డ రూపం మారినా, చాలా పాఠాలు మిస్ అయినా — భయంగా అనిపించవచ్చు. ఈ విషయం గురించి ముందుగానే మాట్లాడటం మొదలుపెట్టడం, బడిలో ప్రత్యేక విద్యా అవసరాలు లేదా విద్యార్థుల సంక్షేమం చూసే కోఆర్డినేటర్ను భాగస్వామిని చేయడం, బడికి తిరిగి వెళ్లడం ఎలా ఉండాలో మీ బిడ్డ అభిప్రాయం కూడా తీసుకోవడం (నిశ్శబ్దంగా, నెమ్మదిగా తిరిగి చేరడమా, లేక తరగతి అంతా కలిసి "స్వాగతం" చెప్పడమా) — ఇవి ఆ మార్పును చాలా సులభం చేస్తాయి. చికిత్స ముగింపు దశ సంరక్షణలో భాగంగా, బిడ్డ తిరిగి బడిలో కలిసిపోయే ప్రణాళికపై CION సైకో-ఆంకాలజీ కౌన్సెలర్లు కుటుంబాలతో కలిసి పనిచేస్తారు. మరింత వివరంగా: చికిత్స తర్వాత మళ్లీ బడికి — తల్లిదండ్రుల గైడ్.
-
సైకో-ఆంకాలజీ తోడ్పాటు అడగండి — అది మీ బిడ్డ చికిత్సలో భాగమే
పిల్లల క్యాన్సర్ వైద్యంలో సామాజిక ఒంటరితనాన్ని ఒక వైద్యపరమైన సమస్యగానే గుర్తిస్తారు — ఇది పక్కన పెట్టదగ్గ చిన్న బెంగ కాదు. స్నేహితులకు దూరమైనందుకు మీ బిడ్డ ముడుచుకుపోతున్నా, ఆందోళన పెరుగుతున్నా, ఎప్పుడూ దిగులుగా ఉంటున్నా, సైకో-ఆంకాలజీ కౌన్సెలర్ సాయం చేయగలరు. CION Cancer Clinics లో ప్రతి బిడ్డ చికిత్స ప్రణాళికలో ఇలాంటి అనుబంధ తోడ్పాటు సేవలు అందుబాటులో ఉంటాయి — వాటి కోసం మీరు విడిగా వెతుక్కోవాల్సిన అవసరం లేదు. మీరు గమనిస్తున్నది చికిత్స బృందానికి చెప్పి, కౌన్సెలర్కు రిఫర్ చేయమని అడగండి. ఈ ప్రయాణంలో CION బృందం ప్రతి అడుగులో మీతో ఉంటుంది.
వయసుల వారీ గైడ్
వేర్వేరు వయసుల పిల్లలు చికిత్స సమయంలో స్నేహితులకు దగ్గరగా ఉండేలా ఎలా సాయం చేయాలి?
చికిత్స సమయంలో ఒంటరితనాన్ని బిడ్డ ఎలా అనుభవిస్తుంది, ఏది సాయపడుతుంది అనేది ఎక్కువగా వయసు, ఎదుగుదల దశపై ఆధారపడి ఉంటుంది. కింది సూచనలు దాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని ఇచ్చినవి. మీ బిడ్డకు సరిపోయే విభాగాన్ని ఎంచుకుని, అక్కడి నుంచి మీ బిడ్డకు తగ్గట్టు మార్చుకోండి.
3–6 ఏళ్లు: చిన్న పిల్లలు, ప్రీ-స్కూల్ పిల్లలు
ఈ వయసు పిల్లలు ఇంకా "పక్కపక్కనే ఆడుకునే" దశలో ఉంటారు — ఎక్కువసేపు మాట్లాడుకోవడం కంటే ఇతర పిల్లల దగ్గర ఉండటమే వాళ్లకు ముఖ్యం. జబ్బు అంటే ఏమిటో వాళ్లకు పెద్దగా అర్థం కాదు; స్నేహితుల విషయంలో ఏం మిస్ అవుతున్నారో మాటల్లో చెప్పలేకపోవచ్చు. కానీ తెలిసిన పిల్లలతో కొద్దిసేపు, సురక్షితంగా కలవడం — తోబుట్టువు రావడం, లేదా ఇన్ఫెక్షన్ ప్రమాదం తక్కువగా ఉన్న దశలో బాగా తెలిసిన ఆట స్నేహితుడు కాసేపు రావడం — వాళ్ల రోజును ఎంతో ఆనందంగా మార్చగలదు.
ఏవి సాయపడతాయి
- ఒకరిద్దరు తెలిసిన ముఖాలతో చిన్న వీడియో కాల్స్
- నర్సరీ తరగతి పిల్లల నుంచి కార్డు లేదా బొమ్మ (డ్రాయింగ్) రావడం
- స్నేహితుడు పంపిన, బాగా అలవాటైన బొమ్మ లేదా ఓదార్పునిచ్చే వస్తువు
- ఇన్ఫెక్షన్ ప్రమాదం తక్కువగా ఉన్నప్పుడు, పెద్దల పర్యవేక్షణలో కొద్దిసేపు నేరుగా ఆడుకోవడం
7–11 ఏళ్లు: ప్రాథమిక బడి వయసు పిల్లలు
ఈ వయసులో బిడ్డ తనను తాను ఎలా చూసుకుంటుంది అన్నదానికి స్నేహాలు నిజంగా ముఖ్యమవుతాయి. బడికి వెళ్లలేకపోవడం అంటే, ఆ స్నేహాలు ఉండే ప్రపంచానికే దూరమవడం. స్నేహితులు తనను వదిలి "ముందుకు వెళ్లిపోతారేమో", మర్చిపోతారేమో అని ఈ వయసు పిల్లలు తరచూ బెంగపడతారు. హాస్పిటల్లో ఉన్నప్పుడే కాకుండా, ఇంటి నుంచి వచ్చి వెళ్లే (అవుట్పేషెంట్) చికిత్స దశల్లోనూ క్రమం తప్పకుండా జరిగే సాదాసీదా పలకరింపులు — గుంపులో తన స్థానం అలాగే ఉందని వాళ్లకు ధైర్యం ఇస్తాయి.
ఏవి సాయపడతాయి
- తరగతి అంతా కలిసి పంపే "నిన్ను గుర్తు చేసుకుంటున్నాం" కార్డు లేదా వీడియో
- ఒక దగ్గరి స్నేహితుడితో వారానికోసారి వాయిస్ నోట్ లేదా చిన్న కాల్
- తన వేగంలో చేయగలిగే, కలిసి ఆడే ఆన్లైన్ ఆట లేదా పని
- బడిలో జరిగే కార్యక్రమాల గురించి చెబుతూ ఉండటం — హాజరు కాలేనివైనా సరే
12–15 ఏళ్లు: టీనేజ్ మొదలయ్యే పిల్లలు
టీనేజ్ ప్రారంభంలో తోటివారి గుంపులో ఒకరిగా ఉండటమే పిల్లల గుర్తింపుకు కేంద్రం. బడికి దూరమవడం వల్ల, రూపంలో మార్పుల వల్ల, లేదా తాము ఎదుర్కొంటున్న దాని బరువు వల్ల తోటివారి నుంచి వేరుపడ్డామని అనిపిస్తే, అది లోతైన బాధ కలిగిస్తుంది. కొందరు పూర్తిగా ముడుచుకుపోతారు; మరికొందరు బాధను దాచుకుని బాగానే ఉన్నట్టు కనిపిస్తారు. ఈ రెండు రకాల స్పందనలకూ సున్నితమైన, నిలకడైన తోడ్పాటు అవసరం. పెద్దలు చెప్పే ధైర్యం కంటే, క్యాన్సర్ను ఎదుర్కొన్న తోటి యువత నుంచి వచ్చే తోడ్పాటు టీనేజ్ పిల్లలకు తరచుగా ఎక్కువ సాయపడుతుంది.
ఏవి సాయపడతాయి
- సోషల్ మీడియా, మెసేజింగ్ వాళ్ల ఇష్టప్రకారమే — తల్లిదండ్రులు నడిపించేలా కాదు
- హాస్పిటల్ ఆధ్వర్యంలో జరిగే టీనేజ్ పిల్లల సపోర్ట్ గ్రూపులు (మీ చికిత్స బృందాన్ని అడగండి)
- క్యాన్సర్ ఉన్న యువత కోసం ఆన్లైన్ కమ్యూనిటీలు
- ఒత్తిడి పెట్టకుండా పలకరిస్తూ ఉండే నమ్మకమైన పెద్దవారు — కౌన్సెలర్ లేదా టీచర్
16 ఏళ్లు పైబడినవారు: పెద్ద టీనేజ్ పిల్లలు
పరీక్షలు, కాలేజీ దరఖాస్తులు, అనుబంధాలు, స్వతంత్రంగా ఎదగడం — జీవితంలో కీలకమైన ఈ సమయంలో తోటివారి కంటే వెనకబడిపోతున్నామని పెద్ద టీనేజ్ పిల్లలకు బాగా తెలుస్తుంది. చికిత్స వల్ల సామాజికంగా, ఎదుగుదల పరంగా వచ్చే ఆటంకం వాళ్లకు అంతా కుప్పకూలిపోయినట్టు అనిపించవచ్చు. ఈ వయసులో నిజాయితీ, సొంతంగా నిర్ణయించుకునే స్వేచ్ఛ అన్నిటికంటే ముఖ్యం. స్నేహితులకు ఏం చెప్పాలి, తమకు ఎలాంటి తోడ్పాటు కావాలి, చికిత్స సమయంలో, తర్వాత తమ జీవితం ఎలా ఉండాలి — ఈ నిర్ణయాల్లో వాళ్లను భాగస్వాములను చేస్తే, అంతా చేజారిపోతున్నట్టు అనిపించే ఈ అనుభవంలో కొంతైనా నియంత్రణ తమ దగ్గర ఉందనే భావన కలుగుతుంది.
ఏవి సాయపడతాయి
- స్నేహితులకు ఏం చెప్పాలో, ఎలా చెప్పాలో వాళ్లనే నిర్ణయించనివ్వడం
- టీనేజ్ పిల్లల కోసం సైకో-ఆంకాలజీ కౌన్సెలింగ్ (కౌమార దశ పిల్లలతో అనుభవం ఉన్న నిపుణులను ప్రత్యేకంగా అడగండి)
- బడి ద్వారా పరీక్షలు, చదువు విషయంలో వెసులుబాటు ఏర్పాట్లు
- వాళ్లకు అత్యంత ఇష్టమైన పనుల్లోకి నెమ్మదిగా తిరిగి వెళ్లే ప్రణాళిక
మీ నంబర్ ఇవ్వండి, మేమే కాల్ చేస్తాం
ఒక్క నంబర్ చాలు. పెద్ద ఫారం లేదు, ఈ కాల్కు ఎలాంటి ఛార్జీ లేదు.
స్నేహితులకు, ఇతర తల్లిదండ్రులకు
మీ బిడ్డ స్నేహితులకు, వాళ్ల తల్లిదండ్రులకు ఏం చెప్పాలి?
మీరు చేయగలిగే అత్యంత ఉపయోగకరమైన పనుల్లో ఒకటి — ఇతర తల్లిదండ్రులు, పిల్లలు ముందుకు రాకుండా ఆపే అయోమయాన్ని తొలగించడం. చాలా మంది సాయం చేయాలనే అనుకుంటారు — ఎలా చేయాలో వాళ్లకు తెలియదు, అంతే. మీ చుట్టూ ఉన్న కుటుంబాలతో మాట్లాడేటప్పుడు ఈ ఆచరణాత్మక విషయాలను ఉపయోగించండి.
సరళంగా, నిజాయితీగా చెప్పండి
తల్లిదండ్రులకు ఇలా చెప్పండి: "మా బిడ్డకు క్యాన్సర్; ఇప్పుడు చికిత్స జరుగుతోంది. తన స్నేహితులను చాలా మిస్ అవుతోంది. ఒక చిన్న మెసేజ్ పంపినా సరే, అది తనకు ఎంతో విలువైనది." ఇది వినగానే తర్వాత ఏం చేయాలో చాలా మంది తల్లిదండ్రులకు వెంటనే అర్థమవుతుంది.
ఇన్ఫెక్షన్ నియమాన్ని వివరించండి
స్నేహితులకు ఇలా చెప్పండి: "మీకు గానీ మీ పిల్లలకు గానీ చిన్న జలుబు, గొంతు నొప్పి, లేదా ఏ కొద్దిపాటి అనారోగ్యం ఉన్నా — దయచేసి రావడం వాయిదా వేయండి, లేదా ఫోన్ చేయండి. ఇది మిమ్మల్ని దూరం పెట్టడం కాదు; [బిడ్డ పేరు]ను సురక్షితంగా ఉంచడం కోసమే." ఇలా స్పష్టంగా చెబితే చాలా కుటుంబాలు సంతోషంగా అర్థం చేసుకుంటాయి.
ఎంతసేపు ఉండాలో ముందే చెప్పండి
"సుమారు 30 నిమిషాలు" అని కలిసే సమయాన్ని ముందే చెబితే అందరికీ ఒత్తిడి తగ్గుతుంది. ఎప్పుడు బయలుదేరాలో స్నేహితులకు తెలుస్తుంది; కలయికను ఎలా ముగించాలో మీ బిడ్డ ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఉండదు. ఎప్పుడో ఒకసారి ఎక్కువసేపు కలవడం కంటే, తరచూ కొద్దిసేపు కలవడం చాలా మంచిది.
చిన్న వస్తువు ఏదైనా తీసుకురమ్మని అడగండి
పంచుకోవడానికి ఏదైనా ఉంటే — ఒక పుస్తకం, ఒక పజిల్, నవ్వు తెప్పించే మీమ్ స్క్రీన్షాట్ — చూడటానికి వచ్చిన స్నేహితుడికి మాటలు మొదలుపెట్టడానికి సహజమైన దారి దొరుకుతుంది; ఏం మాట్లాడాలో తెలియని ఇబ్బంది తొలగిపోతుంది. పెద్ద పెద్ద బహుమతుల కంటే చిన్న, ఆచరణాత్మక పలకరింపులే మనసుకు బాగా చేరతాయి.
"పలకరించడం ఆపకండి" అని చెప్పండి
కొన్నిసార్లు జవాబు రాలేదని, తమ పలకరింపు వద్దనుకుంటున్నారేమో అని భావించి పిల్లలు, తల్లిదండ్రులు ఆ కుటుంబాన్ని సంప్రదించడం మానేస్తారు. మీ బిడ్డ ప్రతిసారీ జవాబు ఇవ్వలేకపోవచ్చని, కానీ మెసేజ్ అందిందని, దాన్ని ఎంతో విలువైనదిగా భావించిందని వివరించండి. జవాబు రాకపోయినా మెసేజ్లు పంపుతూనే ఉండమని స్నేహితులను ప్రోత్సహించండి.
గుంపు వార్తల్లో మీ బిడ్డను కలుపుకోమనండి
తరగతి గ్రూప్ చాట్లలో, కార్యక్రమాల అప్డేట్లలో మీ బిడ్డను చేర్చేలా చూడమని టీచర్ను గానీ, తల్లిదండ్రుల తరఫున సమన్వయం చేసే వ్యక్తిని గానీ అడగండి. జవాబు ఇవ్వాలనే ఒత్తిడి పెట్టడానికి కాదు — నేరుగా పాల్గొనలేకపోయినా, తన తరగతి, తన స్నేహితుల గుంపు జీవితంలో తానూ భాగమేనని మీ బిడ్డకు అనిపించడానికి.
తల్లిదండ్రులు అడిగే ప్రశ్నలు
చికిత్స సమయంలో బిడ్డ స్నేహాలు, సామాజిక జీవితం గురించి తరచూ అడిగే ప్రశ్నలు
క్యాన్సర్ చికిత్స సమయంలో నా బిడ్డ స్నేహితులందరినీ కోల్పోతుందా?
చాలా మంది తల్లిదండ్రులను వెంటాడే భయాల్లో ఇది ఒకటి; ఆ భయం అర్థం చేసుకోదగ్గదే. నిజాయితీగా చెప్పాలంటే, సుదీర్ఘ చికిత్స సమయంలో కొన్ని స్నేహాలు దూరమవుతాయి — ఇతరుల బాధను ఎక్కువకాలం అర్థం చేసుకునే సామర్థ్యం పిల్లల్లో ఇంకా ఎదుగుతూ ఉంటుంది; దూరం, అనిశ్చితి వల్ల దగ్గరి స్నేహాలు కూడా సహజంగానే కొంత దూరం జరగవచ్చు. కానీ చాలా స్నేహాలు నిలబడతాయి, ఇంకా బలపడతాయి కూడా. చికిత్స సమయంలో ఒకరిద్దరు దగ్గరి స్నేహితులను నిలుపుకున్న పిల్లలు మానసికంగా బాగుంటారని, చాలా సందర్భాల్లో చికిత్స ముగిశాక ఆందోళన లక్షణాలు కూడా తక్కువగా ఉంటాయని పిల్లల క్యాన్సర్ మానసిక-సామాజిక పరిశోధనలు స్థిరంగా చూపిస్తున్నాయి. తల్లిదండ్రులు, బడి సిబ్బంది కొంచెం శ్రద్ధగా ప్రయత్నిస్తే, చాలా మంది పిల్లలు తమ ముఖ్యమైన స్నేహాలను కాపాడుకుంటారు. ప్రతి స్నేహాన్నీ నిలుపుకోవడం లక్ష్యం కాదు — మీ బిడ్డకు అత్యంత ముఖ్యమైనవాటిని కాపాడటమే లక్ష్యం.
నా బిడ్డ స్నేహితులతో కలవలేనంత అలసటగా ఉంటోంది. విశ్రాంతి తీసుకోనిచ్చి, పలకరింపులు మానేయవచ్చా?
అలసట నిజమైనది; దాన్ని ఎప్పుడూ గౌరవించాలి — నిజంగా బాగోలేని బిడ్డను ఇతరులతో కలవమని ఎప్పుడూ బలవంతం చేయకండి. అయితే, స్నేహితుడితో చాలా కొద్దిసేపు, తక్కువ శ్రమతో జరిగే పలకరింపు — 5 నిమిషాల వీడియో కాల్, కలిసి ఆడే ఆన్లైన్ ఆట, వాయిస్ నోట్లు ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం — బిడ్డ శక్తిని హరించకుండానే మనసును ఉల్లాసపరుస్తుంది. ముఖ్యమైనది ఒత్తిడిని తీసేయడం: ప్రతి పలకరింపూ తన ఇష్టమేనని, ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు ముగించవచ్చని మీ బిడ్డకు స్పష్టంగా చెప్పండి. ఈ విషయం ముందే స్నేహితులకు చెబితే, వాళ్లు సాధారణంగా ఓపికగా ఉంటారు, పలకరిస్తూనే ఉంటారు. విశ్రాంతి అవసరాన్నీ, అనుబంధం అవసరాన్నీ రెండింటినీ గౌరవించే లయను కనుగొనడంలో సైకో-ఆంకాలజీ కౌన్సెలర్ మీకూ, మీ బిడ్డకూ సాయం చేయగలరు.
నా బిడ్డ జబ్బు గురించి తోటి విద్యార్థులకు, స్నేహితులకు ఎలా వివరించాలి?
ఎంత చెప్పాలనేది మీ బిడ్డ వయసు, బిడ్డ ఇష్టం, మీరు ఎంత బహిరంగంగా ఉండగలరు అనే వాటిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. చిన్న పిల్లలకు ఇలాంటి సరళమైన వివరణ సాధారణంగా సరిపోతుంది: "[బిడ్డ పేరు] శరీరంలో కొన్ని చెడ్డ కణాలు ఉన్నాయి; వాటిని తొలగించడానికి డాక్టర్లు గట్టి మందులు ఇస్తున్నారు." పెద్ద పిల్లలు, టీనేజ్ పిల్లల్లో చాలా మంది తమ తోటి విద్యార్థులకు సరిగ్గా ఏం చెప్పాలో నిర్ణయించడంలో తమకూ ఒక మాట ఉండాలని కోరుకుంటారు; కొందరు దగ్గరి స్నేహితులకు తామే చెప్పాలనుకుంటారు. తోటి విద్యార్థులు అతిగా ప్రశ్నలు అడగకుండా, తోడుగా ఉండేలా నడిపించడంలో క్లాస్ టీచర్ కీలక పాత్ర పోషించగలరు. ఏం చెప్పాలి, ఎవరికి చెప్పాలి, ఎప్పుడు చెప్పాలి అని మీరు, మీ బిడ్డ నిర్ణయించుకోవడంలో పిల్లల మనస్తత్వ నిపుణులు (పీడియాట్రిక్ సైకాలజిస్ట్) సాయం చేయగలరు.
స్నేహితులు ఇంటికి గానీ హాస్పిటల్కు గానీ వచ్చి నా బిడ్డను కలవవచ్చా?
ఇది మీ బిడ్డ చికిత్స సైకిల్లో ఏ దశలో ఉంది, ప్రస్తుతం ఇన్ఫెక్షన్ ప్రమాదం ఎంత అనే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. రోగనిరోధక శక్తి బాగా తగ్గిన సమయాల్లో — ఉదాహరణకు, తీవ్రమైన కీమోథెరపీ తర్వాత ఇన్ఫెక్షన్లతో పోరాడే న్యూట్రోఫిల్స్ అనే తెల్ల రక్తకణాలు అతి తక్కువగా ఉన్నప్పుడు — మంచి ఉద్దేశంతో వచ్చేవారు కూడా తీవ్రమైన జబ్బు కలిగించే వైరస్లను మోసుకురావచ్చు. ఎప్పుడు కలవడం సురక్షితమో మీ బిడ్డ ఆంకాలజీ బృందం చెబుతుంది. ప్రమాదం తక్కువగా ఉన్న దశల్లో, ఇంటికి గానీ హాస్పిటల్ వార్డుకు గానీ కొద్దిసేపు రావడం సాధారణంగా సాధ్యమే; తనను ఎవరూ మర్చిపోలేదని బిడ్డకు గట్టిగా తెలియజేస్తుంది కాబట్టి దీన్ని బాగా ప్రోత్సహిస్తారు. సందర్శకుల నియమాల గురించి వార్డు బృందాన్ని అడగండి; చిన్న జలుబు గానీ గొంతు నొప్పి గానీ ఉన్నా రావడం వాయిదా వేయమని వచ్చే స్నేహితులకు ముందే చెప్పండి.
తన స్నేహితులకు, తనకు ఇప్పుడు పూర్తిగా తేడా ఉందని నా టీనేజ్ బిడ్డ అంటోంది. నేను ఏం చేయగలను?
టీనేజ్ పిల్లల క్యాన్సర్ సంరక్షణలో ఇది అత్యంత బాధాకరమైన అనుభవాల్లో ఒకటి. ఈ వయసులో అందరిలో కలిసిపోవడం, తోటివారిలాగే ఉండటం చాలా ముఖ్యం — కంటికి కనిపించే సైడ్ ఎఫెక్ట్స్, తప్పనిసరిగా దూరంగా ఉండాల్సి రావడం వల్ల క్యాన్సర్ "నేను అందరిలాంటి వాళ్లను కాదు" అనే లోతైన భావన కలిగించవచ్చు. ఆ భావనను కొట్టిపారేయకుండా, మీ టీనేజ్ బిడ్డతో నిజాయితీగా ఒప్పుకోవడమే మొదటి అడుగు. క్యాన్సర్ చికిత్స అనుభవించిన ఇతర యువతతో వాళ్లను కలపడం — హాస్పిటల్ ఆధ్వర్యంలోని సపోర్ట్ గ్రూపుల ద్వారా గానీ, క్యాన్సర్ ఉన్న యువత కోసం ఆన్లైన్ కమ్యూనిటీల ద్వారా గానీ — తల్లిదండ్రులు గానీ ఆరోగ్యంగా ఉన్న స్నేహితులు గానీ పూర్తిగా ఇవ్వలేని ఒక అవగాహనను తరచుగా ఇస్తుంది. టీనేజ్ పిల్లలతో అనుభవం ఉన్న సైకో-ఆంకాలజిస్ట్ మీ బిడ్డకు నేరుగా తోడ్పాటు ఇవ్వగలరు; మీకూ మార్గదర్శనం చేయగలరు.
చికిత్సలోని సామాజిక, భావోద్వేగ కోణంలో CION Cancer Clinics ఎలా సాయపడుతుంది?
క్యాన్సర్ చికిత్స కేవలం ట్యూమర్ను కాదు — మొత్తం బిడ్డను ప్రభావితం చేస్తుందని CION Cancer Clinics గుర్తిస్తుంది. CION లో చికిత్స పొందే ప్రతి బిడ్డకూ సైకో-ఆంకాలజీ తోడ్పాటు ఉన్న వివిధ విభాగాల నిపుణుల బృందం అందుబాటులో ఉంటుంది. మా కౌన్సెలర్లు అన్ని వయసుల పిల్లలతో పనిచేస్తారు. చికిత్సతో వచ్చే సామాజిక సవాళ్లను — అందరికీ దూరమైనట్టు అనిపించడం, స్నేహితుల ప్రశ్నలను ఎదుర్కోవడం, రూపంలో మార్పులతో సర్దుకుపోవడం, చికిత్స ముగిశాక మళ్లీ బడిలో, స్నేహితుల్లో కలిసిపోవడానికి ప్రణాళిక వేసుకోవడం — మీ బిడ్డ అర్థం చేసుకుని తట్టుకోవడానికి వాళ్లు సాయం చేస్తారు. ఈ విషయంలో తల్లిదండ్రులకూ తోడుగా ఉంటాం, ఎందుకంటే మీ బిడ్డ సామాజిక జీవితం గురించి మీకున్న ఆందోళన కూడా నిజమైనదే, సహజమైనదే. మీ కుటుంబానికి ఎలా తోడుగా ఉండగలమో మాట్లాడాలంటే, మీ బిడ్డ చికిత్స బృందాన్ని లేదా CION హెల్ప్లైన్ను సంప్రదించండి.
CION పిల్లల క్యాన్సర్ బృందం. మీ బిడ్డ చికిత్స ప్రణాళికను ట్యూమర్ బోర్డు కలిసి చూస్తుంది.
రక్త పరీక్షలు, స్కాన్లు, బయాప్సీ రిపోర్టులు చదవడం నుంచి కీమో, సపోర్టివ్ కేర్, చికిత్స తర్వాతి ఫాలో-అప్ వరకు — మీ బిడ్డ కేసును మెడికల్ ఆంకాలజిస్టులు, హెమటాలజిస్టులు, సర్జికల్ ఆంకాలజిస్టులు, రేడియేషన్ ఆంకాలజిస్టులు కలిసి సమీక్షిస్తారు. పిల్లల సర్జరీ, బోన్ మ్యారో ట్రాన్స్ప్లాంట్, సంక్లిష్టమైన రేడియేషన్ను NABH గుర్తింపు ఉన్న భాగస్వామ్య హాస్పిటళ్లతో CION సమన్వయం చేస్తుంది.
Dr. C. Raghavendra Reddy
MBBS(Gold Medal), DNB(General Medicine), DM(Medical Oncology)(Gold Medal)
Dr. Bharati Devi Gorantla
MBBS, MD(General Medicine), DM(Medical Oncology)(Adyar,Chennai), ECMO, MRCP SCE(UK)
Dr. Owais Mohammed
MBBS, MD (General Medicine), DrNB (Medical Oncology), ECMO, MRCP SCE (Medical Oncology) (UK)
Dr. Muralidhar Muddusetty
MBBS (AIIMS), MS (Surgery) (AIIMS), DNB (Surgical Oncology), MRCS (Edinburgh)
Dr. Vinay Mamidala
MBBS, MS(General Surgery), M.Ch(Surgical Oncology), FMAS, FARIS(Ongoing)
Dr. Vajja Sandeep Kumar
MBBS, MS (General Surgery), DrNB (Surgical Oncology), FALS Oncology
మీ కేసుకు ఒక ప్రత్యేక డాక్టర్ కావాలా? బుక్ చేసేటప్పుడు వారి పేరు చెప్పండి.
ఉచిత కన్సల్టేషన్ బుక్ చేయండిమా స్పెషలిస్ట్ తో అపాయింట్మెంట్ బుక్ చేయండి
మీ పేరు, ఫోన్ నంబర్ ఇవ్వండి — 30 నిమిషాల్లో మేమే కాల్ చేసి మీ కన్సల్టేషన్ టైమ్ ఫిక్స్ చేస్తాం.
పేషెంట్ల అనుభవాలు
మేము చికిత్స చేసినవారి మాటల్లోనే వినండి
ప్రతి అనుభవం పేషెంట్ స్వయంగా చెప్పిన వీడియో. ఇక్కడ రాసిన టెస్టిమోనియల్స్ ఏవీ లేవు.
ఆధారాలు
- National Cancer Institute — Coping with Cancer
- National Cancer Institute — Childhood Cancers
- St. Jude Together — Parent and patient education
- American Cancer Society — Cancer in Children
- Children's Cancer and Leukaemia Group (CCLG) — CCLG
ఈ పేజీ సాధారణ సమాచారం మాత్రమే, ప్రిస్క్రిప్షన్ కాదు. ఇక్కడ చదివినదాని ఆధారంగా ఏ చికిత్సనూ మార్చకండి లేదా ఆపకండి. ఏదైనా ఆందోళనగా ఉంటే మీ చికిత్స బృందాన్ని సంప్రదించండి — లేదా మా హెల్ప్లైన్కు కాల్ చేయండి, సరైన స్పెషలిస్ట్ను చేరుకోవడానికి సహాయం చేస్తాం.
ఇంకా చదవండి
సంబంధిత పేజీలు
మాతో మాట్లాడండి
మీ బిడ్డ ఒంటరిగా, దిగులుగా ఉంటోందా? మా బృందంతో మాట్లాడండి
స్నేహితులకు దూరమైన బాధ, ఆందోళన, మళ్లీ బడికి వెళ్లడం — వీటి గురించి CION సైకో-ఆంకాలజీ కౌన్సెలర్తో మాట్లాడటానికి మీ బిడ్డ చికిత్స బృందాన్ని లేదా CION హెల్ప్లైన్ను సంప్రదించండి.