సైకో-ఆంకాలజిస్ట్‌ను ఎప్పుడు కలవాలి? ఇది మానసిక వ్యాధి ముద్ర ఎందుకు కాదు

సైకో-ఆంకాలజిస్ట్ అంటే క్యాన్సర్ పేషెంట్లతో, వారి కుటుంబాలతో మాత్రమే పనిచేసే సైకియాట్రిస్ట్, సైకాలజిస్ట్ లేదా శిక్షణ పొందిన కౌన్సిలర్. వారి పని ఆచరణాత్మకమైనది. చెడిపోయిన నిద్ర, స్కాన్ ముందు భయం, తప్పు మనుషులపై పడే కోపం, డబ్బు గురించిన అపరాధ భావన, ఇంట్లో ఆగిపోయిన మాటలు వీటిలో సహాయం చేస్తారు. కొన్ని సెషన్లు కేవలం మాటలు, తట్టుకునే వ్యూహాలు. కొన్నిసార్లు నిద్ర లేదా ఆందోళన కోసం స్వల్పకాలిక మందు సూచించి, సమీక్షిస్తారు. మీకు మానసిక వ్యాధి ఉందో లేదో తేల్చడానికి మిమ్మల్ని పరీక్షించడం వారు చేసే పని కాదు. క్యాన్సర్ చికిత్స సమయంలో మానసిక వేదనను వ్యాధిలో ఊహించదగిన భాగంగా చూస్తారు, వేరే నిర్ధారణగా కాదు.

బాధ కదలకుండా నిలిచిపోయినప్పుడు. రిపోర్ట్ తర్వాత తగ్గిపోయే, స్కాన్ చుట్టూ ఉండే కష్టమైన వారం ఊహించదగినదే; తర్వాతి సందర్శనలో ప్రస్తావిస్తే సరిపోతుంది. దిగులు, భయం, నిద్రలేమి రెండు వారాలకు మించి కొనసాగితే, తినడం, పని, నిద్ర, సంబంధాలపై ప్రభావం చూపిస్తే, లేదా పేషెంట్‌కు చికిత్స వాయిదా వేయాలని లేదా మానేయాలని అనిపించేలా చేస్తే రిఫరల్ అడగండి. పానిక్ లాంటి ఎపిసోడ్లను వెంటనే ఆంకాలజీ బృందానికి చెప్పాలి, ఎందుకంటే ఇమ్యూనోథెరపీలో ఆ లక్షణాల్లో కొన్నింటికి శారీరక పరీక్ష కూడా అవసరం. తనకు తాను హాని చేసుకోవాలనే ఏ ఆలోచనకైనా తర్వాతి అపాయింట్‌మెంట్‌లో కాదు, అదే రోజు సహాయం కావాలి.

కాదు. సైకో-ఆంకాలజీకి రిఫర్ అయ్యేవారిలో చాలామందికి అసలు ఏ మానసిక వ్యాధీ ఉండదు. వారు అసాధారణ భారం మోస్తున్న సాధారణ మనుషులు: మళ్లీ మళ్లీ వచ్చే స్కాన్లు, నెల తర్వాత నెల కరిగిపోతున్న పొదుపు, స్పష్టమైన ముగింపు తేదీ లేని చికిత్స, ఒకరినొకరు కాపాడుకోవడానికి నిజాయితీగా మాట్లాడటం మానేసిన కుటుంబం. రిఫరల్ పరిస్థితి గురించిన మాట, వ్యక్తి గురించి కాదు. ప్రతి క్యాన్సర్ పేషెంట్‌నూ మానసిక వేదన కోసం స్క్రీన్ చేయాలని NCCN సపోర్టివ్-కేర్ మార్గదర్శకాలు సిఫార్సు చేస్తాయి. అందుకే మీరు ఎలా తట్టుకుంటున్నారని అడగడం సాధారణ ఆంకాలజీ పద్ధతి, మీలో ఏదో లోపం ఉందని ఎవరో నిర్ణయించారనే సంకేతం కాదు.

సైకో-ఆంకాలజిస్ట్‌ను కలవడం క్యాన్సర్ చికిత్స ప్లాన్‌ను మార్చదు, మీ ఫైల్‌కు అంటించే సైకియాట్రిక్ లేబుల్ కాదు. హాస్పిటల్‌లో ప్రతి ఇతర కన్సల్టేషన్‌లాగే నోట్స్ రాస్తారు, అవి చికిత్స బృందం లోపల గోప్యంగా ఉంటాయి; అందుకే కౌన్సెలింగ్, వైద్య చికిత్స కలిసి పనిచేయగలవు. నిద్ర లేదా ఆందోళన కోసం స్వల్పకాలిక మందు సూచిస్తే, ఆంకాలజిస్ట్‌కు తెలియజేస్తారు, ఎందుకంటే కొన్ని మందులు క్యాన్సర్ చికిత్సతో ప్రతిచర్య చూపుతాయి, ఆ చెక్ ముఖ్యం. మీరు చెప్పేది ఏదీ మీ కుటుంబానికి తిరిగి చెప్పరు. ఏదైనా మీకూ కౌన్సిలర్‌కూ మధ్యే ఉండాలనుకుంటే, సెషన్ మొదట్లోనే ఆ మాట చెప్పండి.

అవును, తరచుగా కలవాలి కూడా. సంరక్షకులను వారి సొంత పేరు మీదే రిఫర్ చేయవచ్చు, తోడ్పాటు అడగడానికి పేషెంట్ అనుమతి అవసరం లేదు. చికిత్స గురించి సమాచారం వెతికే, అపాయింట్‌మెంట్‌లకు తీసుకెళ్లే, డబ్బు విషయాలు చూసుకునే, ప్రతి సంభాషణను అనువదించే కొడుకు లేదా కూతురు సాధారణంగా గదిలో అత్యంత తక్కువగా పలకరించబడే వ్యక్తి. సంరక్షకుల మానసిక వేదనను ASCO, ESMO వంటి సంస్థల సపోర్టివ్-కేర్ మార్గదర్శకాలు గుర్తిస్తాయి. అన్నిటినీ కలిపి పట్టుకున్న వ్యక్తి నిద్రపోవడం మానేసినా, కుటుంబంతో కలిసి తినడం మానేసినా, కోపంతోనే నడుస్తున్నా, వారి కోసం రిఫరల్ అడగడానికి కేర్ కోఆర్డినేటర్‌ను కలవడానికి అది కారణం.

ఉచిత తోడ్పాటు ఉంది, దానికి రిఫరల్ అవసరం లేదు. భారతదేశ జాతీయ Tele-MANAS హెల్ప్‌లైన్ (14416 లేదా 1-800-891-4416) తెలుగుతో సహా భారతీయ భాషల్లో రాత్రింబవళ్లు ఉచిత, గోప్యమైన మానసిక ఆరోగ్య తోడ్పాటు ఇచ్చే ప్రభుత్వ సేవ. దానికి కాల్ చేయడానికి నిర్ధారణ గానీ హాస్పిటల్ అపాయింట్‌మెంట్ గానీ అవసరం లేదు. మీకు చికిత్స చేస్తున్న ఆంకాలజిస్ట్‌తో లేదా కేర్ కోఆర్డినేటర్‌తో మాట్లాడటం ఇంకో దారి; CION లో సైకో-ఆంకాలజీ తోడ్పాటును చికిత్స సందర్శనలతో పాటే ఏర్పాటు చేస్తారు, కాబట్టి అదనపు ప్రయాణం ఉండదు. తనకు తాను హాని చేసుకునే తక్షణ ప్రమాదం ఏదైనా ఉంటే, అదే రోజు దగ్గర్లోని ఎమర్జెన్సీ విభాగానికి వెళ్లండి.