పిల్లలకు బోన్ మ్యారో టెస్ట్ — తల్లిదండ్రులు తెలుసుకోవాల్సినవి

రక్తాన్ని గానీ ఎముక మజ్జను గానీ ప్రభావితం చేసే ఏదైనా పరిస్థితి ఉందేమో అని డాక్టర్‌కు అనుమానం వచ్చినప్పుడు బోన్ మ్యారో టెస్ట్ సూచిస్తారు — చాలాసార్లు CBC లో తెల్ల కణాలు, ఎర్ర కణాలు లేదా ప్లేట్‌లెట్ల స్థాయిలు అసాధారణంగా వచ్చిన తర్వాత. రక్త కణాలన్నీ తయారయ్యేది ఎముక మజ్జలోనే; కాబట్టి దాన్ని నేరుగా పరిశీలిస్తే అసాధారణ కణాలు ఉన్నాయా, అవి ఏ రకం, ఎన్ని ఉన్నాయి అనేది ఆంకాలజిస్ట్‌కు తెలుస్తుంది. ఏ చికిత్స ప్రణాళిక వేయాలన్నా ముందు ఈ సమాచారం తప్పనిసరి. మీ బిడ్డకు ఈ టెస్ట్ ఎందుకు రాశారో డాక్టర్ కన్సల్టేషన్‌లో వివరిస్తారు. బోన్ మ్యారో టెస్ట్ ఒక్కటే క్యాన్సర్‌ను నిర్ధారించదు — రక్తానికి సంబంధించిన జబ్బులను నిర్ధారించడానికి గానీ, అవి లేవని తేల్చడానికి గానీ కావలసిన లేబొరేటరీ సమాచారాన్ని అది ఇస్తుంది.

ఈ రెండు ప్రక్రియలను తరచుగా ఒకేసారి చేస్తారు; రెండింటినీ కలిపి సాధారణంగా బోన్ మ్యారో టెస్ట్ అంటారు. ఆస్పిరేషన్‌లో, లోపల ఖాళీగా ఉండే సూదితో కొద్దిగా ద్రవ మజ్జను (రక్త కణాలను తయారుచేసే కణాలు ఇందులోనే ఉంటాయి) బయటకు తీస్తారు — ఈ ద్రవాన్ని మైక్రోస్కోప్‌లో పరిశీలిస్తారు, ఫ్లో సైటోమెట్రీకి, జన్యు పరీక్షలకు పంపుతారు. బయాప్సీలో, మజ్జలోని మొత్తం నిర్మాణాన్ని, కణాల అమరికను చూడటానికి గట్టి మజ్జ కణజాలపు చిన్న ముక్క (దాదాపు బియ్యం గింజ అంత) తీస్తారు. రెండూ కలిస్తేనే పూర్తి చిత్రం దొరుకుతుంది. దాదాపు అన్ని సందర్భాల్లో సూదిని తుంటి ఎముక వెనుక భాగంలో (పోస్టీరియర్ ఇలియాక్ క్రెస్ట్) పెడతారు — ఇది పెద్ద, బల్లపరుపు ఎముక; పిల్లల్లో అన్నిటికంటే సురక్షితమైన చోటు ఇదే.

పిల్లల్లో బోన్ మ్యారో ఆస్పిరేషన్, బయాప్సీని దాదాపు ఎప్పుడూ జనరల్ అనస్థీషియా లేదా గాఢమైన మత్తు (డీప్ సెడేషన్) ఇచ్చి చేస్తారు. కాబట్టి మీ బిడ్డ పూర్తిగా నిద్రలో ఉంటారు; ప్రక్రియ జరుగుతున్నట్టు వారికి తెలియదు, తర్వాత గుర్తు కూడా ఉండదు. భారతదేశంలోనూ, అంతర్జాతీయంగానూ పిల్లలకు ఇదే ప్రామాణిక పద్ధతి. పెద్దవాళ్లకు చాలాసార్లు ఆ భాగాన్ని మాత్రమే మొద్దుబార్చే లోకల్ అనస్థీషియాతో చేస్తారు; కానీ పిల్లలు అంతసేపు కదలకుండా ఉంటారని ఆశించలేం, మత్తు ఇవ్వడం వల్ల బిడ్డకు కలిగే భయం, బాధ పూర్తిగా తప్పుతాయి. మేల్కొన్నాక సూది పెట్టిన చోట 1 నుంచి 2 రోజులు కొంచెం నొప్పిగా ఉండవచ్చు; డాక్టర్ సూచించినట్టు పారాసిటమాల్ లేదా ఐబుప్రోఫెన్ ఇస్తే సాధారణంగా తగ్గుతుంది. ఆ చోటు సాధారణంగా ఒక వారంలోపే మానిపోతుంది.

బోన్ మ్యారో ఆస్పిరేషన్, బయాప్సీకి సుమారు 15 నుంచి 20 నిమిషాలు పడుతుంది. ముందస్తు సన్నాహాలు, మత్తు, కోలుకోవడం అన్నీ కలిపి హాస్పిటల్‌లో మొత్తం సాధారణంగా 2 నుంచి 4 గంటలు ఉండాల్సి వస్తుంది; చాలా మంది పిల్లలు అదే రోజు ఇంటికి వెళ్తారు. ఫలితాలు దశలవారీగా వస్తాయి: మైక్రోస్కోప్‌లో కణాలు ఎలా ఉన్నాయో చెప్పే మొదటి మార్ఫాలజీ రిపోర్ట్ సాధారణంగా 24 నుంచి 48 గంటల్లో సిద్ధమవుతుంది. కణాలు కచ్చితంగా ఏ రకమో గుర్తించే ఫ్లో సైటోమెట్రీ ఫలితాలకు సాధారణంగా 2 నుంచి 4 రోజులు పడుతుంది. చికిత్స ఎంపికకు దారి చూపే నిర్దిష్ట క్రోమోజోమ్ లేదా జన్యు మార్పులను గుర్తించే సైటోజెనెటిక్స్, మాలిక్యులర్ టెస్టులకు 1 నుంచి 2 వారాలు పట్టవచ్చు. తొలి ఫలితాలు అందగానే మీ ఆంకాలజిస్ట్ వాటి గురించి మీతో మాట్లాడతారు.

బోన్ మ్యారో టెస్ట్ బాగా స్థిరపడిన, తక్కువ రిస్క్ ఉన్న ప్రక్రియ — ముఖ్యంగా సెడేషన్ లేదా జనరల్ అనస్థీషియా ఇచ్చే పిల్లల్లో. అన్నిటికంటే సాధారణంగా కనిపించే ప్రభావం సూది పెట్టిన చోట తాత్కాలికంగా నొప్పిగా ఉండటం. ఇన్ఫెక్షన్ అరుదు; ఆ చోటును బాగా శుభ్రం చేసి, ప్రక్రియ తర్వాత డ్రెస్సింగ్ వేస్తారు. ఆ చోట కొద్దిగా రక్తం రావచ్చు, కానీ అది సాధారణంగా దానంతట అదే ఆగిపోతుంది, చికిత్స అవసరం ఉండదు. తీవ్రమైన సమస్యలు అసాధారణం. మత్తు మందుకు కూడా దాని సొంత చిన్న రిస్కులు ఉంటాయి; సమ్మతి (కన్సెంట్) తీసుకునేటప్పుడు అనస్థీషియా డాక్టర్ వాటి గురించి మీతో మాట్లాడతారు. మొత్తంగా చూస్తే, ఈ టెస్ట్ వల్ల కలిగే ప్రయోజనం — సరైన నిర్ధారణ, అందువల్ల సరైన చికిత్స — ప్రక్రియ రిస్క్ కంటే చాలా ఎక్కువ.

అస్పష్టమైన ఓదార్పు మాటల కంటే, వయసుకు తగిన మాటల్లో నిజాయితీగా చెప్పడమే బాగా పనిచేస్తుంది. 6 ఏళ్ల లోపు చిన్న పిల్లలకు సరళంగా, ప్రక్రియకు దగ్గర సమయంలోనే చెబితే ముందుగానే పెరిగే ఆందోళన తగ్గుతుంది: "నువ్వు నిద్రపోతున్నప్పుడు డాక్టర్ నీ రక్తాన్ని లోపలి నుంచి చూస్తారు; కాసేపట్లోనే నువ్వు లేస్తావు." పెద్ద పిల్లలు, టీనేజ్ పిల్లలు సాధారణంగా ఇంకా వివరంగా తెలుసుకోవాలనుకుంటారు. వారికి ఇలా చెప్పవచ్చు: డాక్టర్ తుంటి ఎముకలో చిన్న సూది పెడతారు, కానీ ముందే నిద్రపోయేలా మందు ఇస్తారు కాబట్టి నీకు ఏమీ తెలియదు; తర్వాత దెబ్బ తగిలినట్టు కొంచెం నొప్పిగా ఉండవచ్చు. బిడ్డకు ధైర్యాన్నిచ్చే వస్తువును వెంట తెచ్చుకోనివ్వడం, మత్తు ఇచ్చే సమయంలో (హాస్పిటల్ అనుమతిస్తే) తల్లి గానీ తండ్రి గానీ పక్కన ఉండటం చాలా సహాయపడతాయి. ముందుగానే పిల్లల నర్సుతో మాట్లాడండి — చాలా హాస్పిటళ్లలో పిల్లలను సిద్ధం చేయడానికి ప్రత్యేక సామగ్రి ఉంటుంది.