కీమో సమయంలో నేను నేనులా లేను అనిపించడం: ఎందుకు, ఏమి చేయాలి

చాలా సాధారణం. చికిత్సలో అత్యంత సాధారణంగా వర్ణించే అనుభవాల్లో ఇది ఒకటి, స్టాఫ్‌కు అత్యంత తక్కువగా చెప్పే వాటిలో ఒకటి. ఇది సాధారణంగా కోర్సు మధ్యలో గరిష్ఠంగా ఉండి, మామూలు జీవితం మళ్లీ మొదలవుతున్న కొద్దీ మెరుగవుతుంది.

నిస్సందేహంగా మీదైన ఒక విషయాన్ని ఉంచుకోవడం: దీనికి ముందు నుంచే మీదైన ఒక పని, ఒక నిర్ణయం, ఒక బాధ్యత. వాటిలో మూడింటికి పేరు పెట్టి, వాటిని ఎవరూ తీసుకోవడం లేదని ఇంట్లో వాళ్లకు చెప్పండి.

నేరుగా మీతో మాట్లాడమని అడగండి, అపాయింట్‌మెంట్ మొదట్లోనే స్పష్టంగా చెప్పండి. ఇది సహేతుకమైన అభ్యర్థన. మిగతా చికిత్స ఎలా అనిపిస్తుందనే దానిలో ఇది చాలా మారుస్తుంది.

మీరు చేయగలిగితే, చేయాలనుకుంటే, ఏదో ఒక రూపంలో. తక్కువ గంటలు, ఇంటి నుంచి, లేదా వారంలో కొన్ని రోజులు. చాలామంది పేషెంట్లకు పనే వాళ్ల గుర్తింపులో అతి పెద్ద భాగం. అందులో కొంత భాగం సాధారణంగా కాపాడుకోవచ్చు.

ఇది పరిస్థితులకు స్పందన. ఏదీ ఆసక్తిగా అనిపించకపోతే, మెరుగైన రోజులు లేకుండా వారాల పాటు కొనసాగితే, లేదా నిస్సహాయంగా అనిపిస్తే, ఒంటరిగా సర్దుకుంటూ ఉండటం కాకుండా మీ టీమ్‌కు చెప్పాల్సిన సమయం అదే.

మీ అభిప్రాయం అడగాలని, పక్క గదిలో మీ గురించి చర్చించకూడదని, మీరు కావాలన్న పనులు మీకే వదిలేయాలని, కార్యక్రమాలకు పిలవాలని, జబ్బు కాకుండా వేరే విషయం మాట్లాడాలని. స్పష్టంగా చెప్పండి, చాలామంది బంధువులు సాయం చేయాలనే అనుకుంటారు.

చాలావరకు. అయితే తీవ్రమైన అనారోగ్యం మనుషులు దేనికి విలువ ఇస్తారనేది మారుస్తుంది, చాలామంది ఆ భాగాన్ని వెనక్కి తీసుకోవాలనుకోరు. సాధారణంగా తిరిగి వచ్చేది, షెడ్యూల్ ఉన్న పేషెంట్‌గా కాకుండా జీవితం ఉన్న మనిషిగా ఉన్నానన్న భావన.

కౌన్సెలర్ లేదా సైకో-ఆంకాలజీ సపోర్ట్ అడగండి. రెఫర్ చేయడానికి ఇది గుర్తింపు పొందిన కారణం, చాలా కేంద్రాల్లో అందుబాటులో ఉంటుంది, ఈ కారణంతో అడిగేవాళ్లు అరుదు.